بیدل چشمه چنار

         پس از سالها تلاش و روشنگری استاد بزرگ عشایر رخ در نقاب خاک کشید

چه باید نوشت؟

چه باید گفت؟

چه باید کرد؟

 چقدر امروز باران بارید!

      آموزش عشایر جرقه آتش بود. بر خرمن جهل و بیداد زد. ابر بهاری بود. بر تشنگان ایل بارید. نسیم سبکخیز  فروردین بود. غنچه های معرفت را در کوه ها شکفت. بوسه نازشگر مادر بود. اشک یتیمان را در بیابان ها سترد و دریغا! که به پایان راه نرسیده، از میان رفت.